Huren in Antwerpen

huren in Antwerpen

Beste X,

Het nieuwe appartement valt best mee.

Wat een verschil met het vorige appartement waarin ik, met de huisbaas erbij, over geen enkele privacy beschikte. Alhoewel het een mooi appartementje  was, kon men de minste scheet horen (alles in hout) en de metalen trap die de eigenaars gebruikten om mij in het voortdurende conflict te provoceren, maakte de situatie onleefbaar. Daarbij kwam nog bij dat de bovenburen goed overeen kwamen met de eigenaars en hetzelfde over mij dachten. Aangenaam wonen met een voortdurende negatieve sfeer om je heen van mensen die met vooroordelen geboren zijn !

De problemen met de gas en elektriciteitsmaatschappij die de  spanningen vanaf het begin deden oplopen, hadden – heb ik zopas in een oude brief van energieleverancier Lampiris gelezen – te maken met het feit dat de vorige huurder, zonder Lampiris te verwittigen, vertrokken was. Maar dat moeten de eigenaars geweten hebben want normaal gezien is er een overname van gas en elektriciteit via een energie-overname-formulier voorzien dat door de vertrekkende huurder en de nieuwe huurder of tussen de eigenaar en de nieuwe huurder moet ondertekend worden.
En mevrouw de huisbazin is ‘coach’ van een 12-koppige sociale vereniging die in huren en werken gespecialiseerd is.
Ik had de gas en elektriciteit vorige week per aangetekende brief laten afsluiten.
Op 28 2 15,  bij de controle van het appartement door de huisbaas en huisbazin en de teruggave van de sleutels, had mevrouw de huisbazin trouwens zo’n overnamedocument bij.  Ik heb dat met haar dan maar getekend omdat zij of de nieuwe huurder anders kosten moet maken voor het opendraaien van de gas en elektriciteitskraan. Eigenlijk een beetje zot van mij na dat klachtje dat de huisbaas enkele weken geleden tegen mij indiende. Dat gebeurde, volgens de huisbazin, ‘op advies van een politieagent’.
Zij verklaarde dat men het klachtje, na de betaling van de laatste maand huur, had ingediend omdat men er ‘niet zeker van was dat ik ongedwongen het appartement zou verlaten’.  De verhuis was echter al voor 22 2 2015 geregeld.
De huisbaas heeft een andere uitleg. Volgens hem heb ik mij schuldig gemaakt aan ‘woonstschennis’ en hij heeft zijn kuisvrouw (die mogelijks in het zwart werkt) daarbij als getuige opgeroepen. Ik denk niet dat zijn kuisvrouw hem dus zal tegenspreken.
Hij kan vanzelfsprekend ook rekenen op de steun van zijn vrouw die op het moment dat ik aanklopte om voor de zoveelste keer te vragen om rekening te houden met die metalen trap die als een soort klankkast in mijn appartement weergalmde, niet thuis was.
Hij voert de getuigenis van zijn kuisvrouw aan als een ‘overtuigend bewijs’.
De man is echter nogal loslippig als hij zich in een driftbui bevindt. ‘Jij hebt me toch ook laten verhoren’, vroeg hij mij alsof dit een voldoende reden is om je huurder die je 590 euro per maand opbracht, nog eens extra na te trappen bij het einde van het huurcontract.
Het gaat hier duidelijk om een wraakaktie.
 
Kort na het sluiten van het huurcontract en ten gevolge van de oplopende spanningen rond Lampiris; de adreswijziging die 2 maanden op zich liet wachten terwijl de wijkagent mij had beloofd om ‘binnen de 2 weken langs te komen’ en het wekenlang op en neer lopen van de kinderen op de metalen trap, contacteerde mijn (ex-)huisbaas onze huur-buurman alwaar ik enkele maanden voordien al voor het huren van een appartement was gaan informeren. Volgens mijn huisbaas had deze man mij ‘weg geselecteerd’ terwijl wij daarentegen een lang en aangenaam gesprek hadden gevoerd op zijn appartement.
Maar mijn ex-huisbaas die me terug buiten wilde, contacteerde niet alleen de huur-buurman maar informeerde bovendien bij de wijkagent die hij goed kent.  De wijkagent beweerde tegenover mijn ex-huisbaas dat de adresverandering ‘zolang geduurd had omdat ik geseind stond’. Ja, toen was het hek natuurlijk van de dam. Het is niet de taak van een wijkagent om een huisbaas die in conflict ligt met een huurder, te informeren over het politie-dossier van zijn huurder. Het is nogal vanzelfsprekend dat, in geval van een conflict, de huisbaas deze informatie zal aanwenden om zijn huurder te criminaliseren en buiten te pesten.
Het nieuws over de seining waarvan ik zelf niks afwist, ging natuurlijk rond als een vuurtje en iederéén vroeg zich af waarom ‘de nieuwe huurder geseind stond’.
Ik heb toen bij de Inspectiedienst (klantendienst) van de politie op de Oudaan te Antwerpen, een klacht ingediend tegen de wijkagent die ik echter niet aan de schandpaal wou nagelen alhoewel hij mij door zijn loslippigheid onherstelbaar heeft geschaad. Tijdens het onderzoek naar mijn klacht waarvan ik niets meer verneem, werd ook mijn huisbaas verhoord…
wordt vervolgd
—————–
Saga: In een saga is er vaak sprake van complotten, intrige en moord. De schrijfstijl is meestal onpersoonlijk, bondig, zonder uitleg. Gebeurtenissen zijn gewoon gebeurtenissen; iedereen legt zich bij het lot neer. Personages worden vaak maar kort geïntroduceerd, Er was eens een man genaamd…, soms gevolgd door een korte biografie met verwantschappen en relaties met andere figuren in de saga. Ze worden getekend door hun handelingen, of af en toe door zinnetjes als Hij was een vreselijke schurk of Hij was een machtig hoofdman. Belangrijke figuren komen ook in andere saga’s voor. De verhoudingen tussen mensen waren ingewikkeld, door vriendschap, bloedverwantschap, huwelijk, en woonplaats. Vaak moeten er (soms ten nadele van de held) vijanden worden verslagen. Het leven is kort, onzeker, en iemands waarde ligt in zijn eer in gevechten.

Rohypnol, cocaïne en kinderprostitutie

kinderporno zandvoort

Eind jaren tachtig was Piet van Haut actief als “administratief medewerker” van Karel van Maasdam, woonachtig Insulindeweg 106/D. Hij verstrekte hand en spandiensten voor bovengenoemde. Ook figureerde hij in pornofilm(s) met minderjarigen, waaronder ik, opgenomen in recreatiepark De Eemhof. Rohypnol en cocaïne waren het toverwoord dat iedereen liet schitteren als Brad Pitt. Om later geconfronteerd te worden met het materiaal dat bij tegenwerking opgestuurd zou worden naar ouders. Ook de slachtoffers werden gechanteerd en gemanipuleerd.

Deze film kwam tot stand in samenwerking met de heer Lothar Glandorf, die hiervoor de materiaaltjes leverde, allen veertienjarigen. Het transport werd geleverd door “Duitse Willie”, een pedofiel die tegen betaling jongens ronselde o.a. op het Centraal Station en DE kinderprostitutiestraat van Nederland, de Paardenstraat (nabij het Rembrandtplein) te Amsterdam.

De Festivalbar was in die tijd de “place to be” voor pedofiel Nederland. Professor Van Rhoon, Ed van Thijn en heren van Justitie wisten deze plek zonder navigatiesysteem feilloos te vinden. Na een paar drankjes werden de heren ook vrolijk om de hoek geëscorteerd, waar zich toevallig een “clubje” (te weten Boys Club de Amstel) had gevestigd die indertijd gerund werd door de heer Kröner.

Een zakenpartner van hem werd geliquideerd in de jaren ’90, een kennis van de Dominee, die daar ook regelmatig kwam. Paul de Leeuw en Eddy (de spreekbuis van Cash en Carlo) e.a. vertoefden hier ook graag. André van Duin liet zich hier ook graag rectaal onderzoeken.

zaterdag 27 november 2004
Op 6 januari 1999 ontving de brigadecommandant van de gendarmerie in Neufchâteau een brief uit het penitentiair complex van Brugge. Hij was afkomstig van Piet van Haut, een avonturier met een fantasie en een reputatie waarbij die van Arie Olivier verschrompelen tot pygmeeënspiegeltjes. De brief had betrekking op de zaak Dutroux en luidde alsvolgt:

“Geachte heer brigadecommandant,

Hierbij wil ik u uitdrukkelijk vragen dit schrijven over te maken aan de onderzoeksrechter die belast is met dit onderzoek. Ik heb de eer u in kennis te stellen van hetgeen ik weet van genoemde persoon Marc Dutroux.
Jaren geleden was ik getuige daarik Marc Dutroux zeer regelmatig zag in het Boudewijnpark te Brugge. Het betreft een pretpark voor kinderen, nadergenoemd Het Dolfinarium. Marc Dutroux werd daar uitgenodigd door een lid van de Raad van Bestuur met de naam Jo Lintel, die vroeger leraar was te Brugge en veel contact onderhield met kinderen.
Het is zo dat de heer Lintel, Jo iedere week meerdere kinderen uitnodigde om bij hem thuis wat opknapwerkjes te doen in de tuin. Hij nodigde deze kinderen uit nadat Marc Dutroux een keuze had gemaakt uit de spelende kinderen in het pretpark te Brugge.
Gezien Jo Lintel het vertrouwen won van de ouders van deze kinderen kon hij voor elkaar krijgen dat deze kinderen van minderjarige leeftijd op woensdagmiddag bij hem thuis in zijn privéwoning zo gezegd werkjes mochten opknappen voor wat zakgeld. 
De werkelijkheid was dat er pornografische films werden gemaakt van deze kinderen die uitgedeeld werden aan pedosexuelen. Bij deze uitdeling waren o.m. André van Volgsem, Leon Cafmeyer en nog andere personen aanwezig.
Ook ik ben het slachtoffer geweest van Jo Lintel en Marc Dutroux. Ik werd door tussenkomst van genoemde personen ontvoerd naar Amsterdam waar ik terecht ben gekomen bij Alex Maasdam, alias Alex Muller, Insulindeweg 106 D te Amsterdam. Aldaar werd ik bedwelmd met medicatie en diende ik mee te draaien in een pornofilm. Ondermeer werd de pornofilm Pissing boys, briljant boys nr. 16 of 17 gemaakt van mij en werd deze film wereldwijd verkocht. Ook nog andere minderjarige personen hebben meegedaan aan deze film en kwamen uit België”.

We worden even misselijk. Het tweede deel van deze brief volgt binnenkort. Stay tuned. 

http://www.stelling.nl/followup/brieven.html

Hulplijn Sexueel Misbruik Nederland

Hulplijn sexueel misbruik

Beste meneer Boeykens,

Hartelijk dank voor het sturen van de e-mails naar de Hulplijn Seksueel Misbruik. Op basis van onderstaande e-mail kunnen wij geen actie ondernemen.

De Hulplijn Seksueel Misbruik is een initiatief van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en het ministerie van Veiligheid en Justitie. Het is een samenwerkingsverband van Slachtofferhulp Nederland, de Steunpunten Huiselijk Geweld, de Advies- en meldpunten kindermishandeling, de inspectie Jeugdzorg en de Inspectie voor de Gezondheidszorg.

De Hulplijn Seksueel Misbruik is bedoeld om slachtoffers van seksueel misbruik of geweld, getuigen of andere betrokkenen te helpen bij het zoeken naar de juiste hulpverlening. Als slachtoffer of getuige van seksueel misbruik of geweld kan men met zijn/haar verhaal en vragen bij ons terecht. Samen kunnen we bespreken welke hulp het beste bij de situatie past. Men kan eventueel ook anoniem bellen. Wij zijn bereikbaar via 0900-9999-001* (ma-vr 09.00 – 17.00) Men krijgt een medewerker aan de lijn, die helpt om duidelijk te krijgen welke hulp het beste bij de persoon en de situatie past. Op basis daarvan zorgt de medewerker ervoor dat men bij de juiste instantie terecht komt.

De Hulplijn Seksueel Misbruik is nadrukkelijk geen meldpunt. Wij kunnen dan ook geen meldingen of verdachte situaties onderzoeken.

Voor meer informatie kan u terecht bij een van de volgende instanties:

Slachtofferhulp Nederland

Slachtofferhulp Nederland helpt slachtoffers van misdrijven, verkeersongelukken en calamiteiten. Wij zijn er ook voor nabestaanden, getuigen en andere betrokkenen. De hulp is altijd kosteloos, dankzij financiering vanuit het Ministerie van Veiligheid en Justitie, gemeenten en het Fonds Slachtofferhulp.
Website: www.slachtofferhulp.nl
Telefoonnummer: 0900-0101

——————————————————————————————————————————–

Politie Nederland

U kunt contact opnemen met de politie als u een melding wilt doen van een verdachte situatie of als u aangifte wilt doen van een strafbaar feit. Neemt u dan contact op via onderstaand telefoonnummer. Is er haast bij geboden? Bel dan 112.

Website: www.politie.nl

Telefoonnummer: 0900-8844. Spoed? Bel 112.

Veilig Thuis

Veilig Thuis is het advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling. Dit zijn regionale organisaties waar slachtoffers, daders en omstanders terecht kunnen voor deskundige hulp en advies. Veilig Thuis is er voor iedereen, jong en oud, die te maken heeft met huiselijk geweld of kindermishandeling. Veilig Thuis geeft advies en biedt ondersteuning, ook aan professionals. Veilig Thuis biedt de helpende hand, doorbreekt onveilige situaties en zet mensen in beweging. Veilig Thuis biedt perspectief op een betere situatie waardoor mensen weer toekomst hebben. Mét of zonder elkaar.

Wilt u advies en hulp voor de ander en/of voor uzelf? U kunt uw vragen stellen of uw hart luchten. U krijgt een hulpverlener aan de lijn, die aandachtig naar uw verhaal luistert. Deze hulpverlener zet alles voor u op een rij, beantwoordt uw vragen en geeft u advies. Ook kijkt de hulpverlener samen met u welke professionele hulp er nodig is. Als u wilt, kunt u anoniem blijven.

Website: www.vooreenveiligthuis.nl

Telefoonnummer: 0800-2000

Inspectie Jeugdzorg

De Inspectie Jeugdzorg ziet toe op de kwaliteit van de jeugdzorg en op de naleving van de wet- en regelgeving. Burgers kunnen bij de Inspectie Jeugdzorg een signaal afgeven over tekortschietende jeugdzorg. Als uit dat signaal blijkt dat de kwaliteit tekort schiet, zal de inspectie de informatie uit die signalen betrekken bij de inrichting van haar toezicht.
Website: www.inspectiejeugdzorg.nl
Telefoonnummer: 030-2305230

Inspectie Gezondheidszorg

De Inspectie voor de Gezondheidszorg  houdt  nauwlettend toezicht op de gezondheidszorg en grijpt in als een zorgaanbieder zich niet aan de regels houdt. De IGZ bewaakt hiermee het algemeen belang van de burger in de zorg. Dat is haar wettelijke taak. U kunt daar uw klacht voorleggen.
Website: www.jgz.nl
Telefoonnummer: 088-1205000

Advies- en Klachtenbureau Jeugdzorg

Het Advies- en Klachtenbureau Jeugdzorg, kortweg AKJ, is een onafhankelijke landelijke organisatie die bijdraagt aan kwaliteitsverbetering in de jeugdzorg. Kinderen, jongeren, ouders en verzorgers kunnen een beroep doen op het AKJ als zij vinden dat hun behandeling en bejegening beter kan en als zij een vraag hebben over hun rechtspositie in de jeugdzorg.

Website: www.akj.nl
Telefoonnummer: 0800-5551000

Ik hoop u hiermee van voldoende informatie te hebben voorzien.

Met vriendelijke groet,

medewerker

Centrale Servicelijn en Hulplijn Seksueel Misbruik

van: Hulplijn Seksueel Misbruik <contact@hulplijnseksueelmisbruik.nl>

aan: Jan Boeykens <werkgroepmorkhoven@gmail.com>

datum: 25 februari 2015

——————————————————————————————————————————–

Slachtofferhulp Nederland

T: 0900‑0101/0900‑9999001 | E:
Landelijk kantoor
Correspondentieadres: Postbus 14208 | 3508 PE | Utrecht
www.slachtofferhulp.nl | Hulpverlening: 0900‑0101 | Twitter: @Slachtofferhulp
 

Een jaar na de reorganisatie – Lees de nieuwsbrief InZicht van december 2014.

Antwerpen: klacht inzake renoveren van woningen

geknoei woningen Stad Antwerpen

We kregen het volgende antwoord van de Ombudsvrouw van de Stad Antwerpen in verband met onze klacht inzake het renoveren van woningen:

Geachte heer Boeykens

Bedankt voor uw mail over een huurwoning die u bezichtigde.

Als ombudsvrouw ben ik niet bevoegd voor woningen op de private markt, daarvoor kunt u terecht bij de Huurdersbond.

Ik keek na of er door de stad opleidingen worden voorzien voor het renoveren van gebouwen, maar dat is niet zo. Uw klacht is inhoudelijk niet specifiek genoeg om een onderzoek op te starten en ook reeds gedateerd als u spreekt over een jaar geleden.

Ik stel voor dat u zich richt tot de Huurdersbond. Bij het vermoeden van wanpraktijken kunt u zich (of de huisbaas) zeker richten tot de lokale politie van Antwerpen.

met vriendelijke groeten

Karla Blomme | Ombudsvrouw

Ombudsdienst stad Antwerpen, OCMW, lokale politie en sociale huisvesting

De Coninckplein 25 | 2060 Antwerpen

tel + 32 0800 94 843 

ombudsvrouw@stad.antwerpen.be | www.antwerpen.be/ombudsvrouw

vind de ombudsman die bij je probleem past op www.ombudsman.be

volg ons op facebook en twitter

————-

Antwerpen, 14 februari 2015

Antwerpse Ombudsvrouw

Geachte Mevrouw,

Betreft: wanpraktijken huurwoningen

Ongeveer een jaar geleden was ik op zoek naar een appartement in Antwerpen.

Op een bepaald moment had ik een gesprek met de heer Dams die een appartement huurt op het adres van de Van der Meydenstraat 10, 214O Borgerhout (Antwerpen).

De heer Dams wou mij als kandidaat-huurder aan de huisbaas voordragen.

Vandaar dat ik een langdurig en vertrouwelijk gesprek ten zijnen huize had.

Wat hij me vertelde was onthullend.

Het huis waarin hij, te samen met andere mensen een appartement huurt, schijnt het eigendom te zijn van een steenrijke Turk die in Turkije zelfs een eigen vacantie-eiland zou hebben.

De man koopt automatisch oude woningen op en laat die dan voor een appel en een ei door Turkse jongeren ‘renoveren’.

De jongeren die over geen beroepsbekwaamheid beschikken, volgen zogenaamd een opleiding die door de Stad Antwerpen grotendeels wordt bekostigd. Op die manier weet de Turkse huisbaas zich te verrijken.

De ‘gerenoveerde’ woningen bevatten talrijke gebreken en de ingebouwde toestellen zoals ijskasten en elektrische vuren zijn van goedkope en slechte kwaliteit alhoewel zij er op het eerste zicht ‘goed’ uit zien.

De heer Dams had heel wat moeten investeren om zijn appartement bewoonbaar te maken en diende tevens veranderingswerken uit te voeren.

Hij vertelde mij dat de buitendeur stuk was geweest en maandenlang had openstaan.  Het schrijven naar de huisbaas leverde niets op. Tenslotte liet hij de buitendeur op eigen kosten door vaklui herstellen.

Ik vraag mij af of de Stad Antwerpen haar samenwerking met dubieuze figuren niet beter kan opzeggen.

In afwachting van uw antwoord, teken ik,

Hoogachtend,

Jan Boeykens

Van der Meydenstraat 12 bus 2

2140 Borgerhout

Infrabel is zelf verantwoordelijk voor spoorlopers

spoorlopers

Infrabel is met een bewustmakingscampagne gestart omtrent de zogenoemde ‘spoorlopers’.

Deze campagne komt niet alleen rijkelijk te laat maar verhult tevens dat Infrabel voor een groot deel zelf verantwoordelijk is voor de treinvertragingen en het spoorlopen dat vorig jaar aan 9 mensen het leven kostte.

Oorzaak hiervan is de slechte of onbestaande signalisatie rond het spoorwegnetwerk. De wegen en terreinen rond het spoorwegnetwerk zijn meestal niet afgesloten voor het publiek (waaronder ook spelende kinderen) en er staan geen waarschuwingsborden.  De wegen die voor iedereen toegankelijk zijn en de vroegere fietsroutes vlakbij de sporen, blijken soms onverwacht dood te lopen zodat men verplicht is om zich een uitweg te zoeken.

————————

‘Bijna 63.000 minuten vertraging door spoorlopers’

Ondanks een bewustmakingscampagne is het aantal mensen dat naast of op de treinsporen loopt vorig jaar gepiekt. Dat bericht De Standaard.

Volgens spoorinfrastructuurbeheerder Infrabel zijn vorig jaar 509 gevallen van ’spoorlopen’ geteld. Dat zijn er meer dan de 477 van 2013 en de 478 van 2012.

Net als vorig jaar kostte het spoorlopen aan negen mensen het leven. Er vielen ook zeven zwaargewonden. ‘Spoorlopen is levensgevaarlijk en wettelijk verboden’, waarschuwt Infrabel-woordvoerder Thomas Baeken.

Spoorlopen leidt niet alleen tot menselijk leed. Het resulteert ook in een lawine van vertragingen. Uit berekeningen van Infrabel blijkt dat het voor 2014 om 62.741 verloren minuten gaat, of bijna drie uur per dag.

Om het hoge aantal spoorlopers te doen dalen, installeert Infrabel de komende maanden nog struikelmatten aan tientallen overwegen. Ook het afsluiten van plaatsen waar mensen zich vaak op de sporen wagen, wordt voortgezet. Nieuw zijn de lespakketten die verdeeld worden aan scholen in de buurt van spoorlijnen.

Marokkanen en homofilie

Marokkanen in Amsterdam

Heel wat Marokkanen zitten met een ernstig probleem. Zoals bij onze oude katholieken het geval was (en in bepaalde katholieke kringen nog steeds is),  leiden zij een dubbel leven. Hun geloof verbiedt hen bepaalde zaken. Over bepaalde zaken mag er zelfs niet gesproken worden. Iemand die homo is, mag daar niet voor uitkomen. En dat geldt niet alleen voor homosexualiteit maar ook voor de omgang met vrouwen.

—–

Carim Bouzian is voorzitter van Jong Agalev in Antwerpen. Als jonge homo van Marokkaanse afkomst komt hij onder meer op voor de aanvaarding van homoseksualiteit onder moslims. Daartoe startte hij een affichecampagne op waarbij twee homojongens en twee lesbische meisjes getoond worden. Niets aan de hand zou je denken, maar de link met de islam schoot bij veel moslims in het verkeerde keelgat. Extreme moslims uitten zelfs doodsbedreigingen aan het adres van Carim Bouzian. Hij wil echter doorgaan en vooral een open gesprek rond dit thema in de moslimgemeenschap op gang brengen. Voor Liberales reden genoeg voor een interview over islam, de homoliefde en de situatie van allochtonen in ons land. Liberales: Waarom voer je deze strijd? Omdat je het zelf belangrijk vindt om islam en homoseksualiteit te verzoenen of omdat je de verdrukking van homo’s in de moslimgemeenschap wil wegwerken?

Carim Bouzian: Ik bepaal natuurlijk niet wat de koran zegt, hé. Ik kan alleen maar vaststellen dat heel wat theologen stellen dat in de koran homoseksualiteit niet wordt bestraft. Enkel ‘sodomie’, neuken langs achter dus, is verboden. En dat is niet beperkt tot homoseksuelen, dat verbod geldt voor iedereen.

Liberales: Zoals in bepaalde Amerikaanse staten nog steeds een verbod geldt op anale seks zonder meer?

Carim Bouzian: Ja, het gaat in de koran daarover en je kan dat dus niet verengen tot homoseksualiteit. En wat de verzoening van homoseksualiteit met de islam betreft: ik wil alleen de imams oproepen hun verantwoordelijkheid op te nemen en te zeggen wat er werkelijk in de koran staat en niet allerlei verschillende interpretaties te geven zolang het maar niet over heterokoppels gaat. Dat is dus mijn bedoeling. Ik wil dat jongeren worden voorbereid op zulke zaken binnen de moskee, dat daar al eens over gesproken wordt en dat desnoods respect wordt aangeleerd i.p.v. ze te laten denken dat het een ziekte is of dat ze hiervoor iemnd mogen steningen.

Liberales: Dus je hebt vooral het lot van de homo’s binnen de moslimgemeenschap op het oog of is het ook vanuit een persoonlijk geloof dat je dit doet?

Carim Bouzian: Nee, ik heb eerder het lot van homo’s die met dat probleem worden geconfronteerd op het oog. Ik wil hen helpen en ervoor zorgen dat er niet meer zo extreem wordt gereageerd.

Liberales: Kan men dan tegelijk moslim en homo zijn?

Carim Bouzian: In principe wel, zolang je maar geen sodomie pleegt. Maar wat is de grootste zonde? Binnen de islam komt het erop neer dat zwijgen een heel zware zonde is. Als je de boodschap van je overtuiging niet naar buiten brengt dan is dat een grote zonde. Je kan niet in gemoedsrust leven als je zwijgt. Je kan de islam niet met liefde hanteren als je weet dat over je geloof een andere interpretatie wordt gegeven en je zwijgt.

http://www.liberales.be/interviews/bouzianhomo

Jacqueline de Croÿ: ‘De moord op Gina Pardaens-Bernaer’

Gina Pardaens-Bernaer vermoord

† Novembre,15 – 1998 †

Gina Pardaens-Bernaer, een sociaal werkster, was in juli 1998 bij de Werkgroep Morkhoven gekomen, in de tijd dat Morkhoven het Zandvoort-netwerk ontdekte. Ze had onderzoek gedaan naar het dossier-Schadwald, zogenoemd naar de jongen die 11 jaar daarvóor op 11-jarige leeftijd in Duitsland verdwenen was.. Het onderzoek naar die zaak had de Werkgroep Morkhoven op het spoor van de Zandvoort-zaak gebracht. Via de stiefvader van het kind, Rainer Wolf, kwam Gina al gauw op het spoor van de betrokkenheid van de Duitse geheime dienst bij de verdwijning van de kleine Schadwald.

Op datzelfde moment begon ze problemen te krijgen met haar telefoon, fax en internet-verbinding. Ze werd regelmatig gebeld door iemand die na een lange stilte de verbinding weer verbrak. Belgacom, die het monopolie bezat wat betreft telefonie in België, was niet in staat de oorzaak van de telefoon-problemen en de anonieme telefoontjes te ontdekken. Het zei dat hun onderzoek had uitgewezen dat er een tweede lijn op haar telefoon aangesloten was, terwijl zij die tweede lijn nooit had aangevraagd, en dat er ‘een draadje los was’.

Het was Gina Pardaens-Bernaer die een copie had gemaakt van een van de Zandvoort CD’s en die naar de organisatie ‘CIDE” had gestuurd, die hem op zijn beurt weer aan Interpol deed toekomen. Ze had een ‘snuff-movie’ ontdekt waarin de verkrachting en de moord op een klein meisje te zien waren en waarop ze een vroegere compagnon van Michel Nihoul ontdekt had, de man die wegens de Dutroux-zaak bekend is geworden. Op een dag hielden een paar mannen haar staande terwijl ze op reis was met de trein, waarbij ze haar toevoegden dat ze met haar onderzoek moest ophouden. Vanaf dat moment reisde ze voortaan per auto, maar al snel merkte ze dat ze gevolgd werd. Ze noteerde de nummerplaten van de auto’s die haar volgden, een ervan was een grijze Mercedes waarvan later zou blijken dat hij het eigendom was van de ex-chauffeur van de Dolo-bar, het hoofdkwartier van Michel Nihoul in Brussel, waar hij al de politie-agenten placht te ontmoeten van wie de onderzoeken naar kindermisbruik-netwerken ‘mislukt’ waren.

Ze had met José Desart samengewerkt aan het televisie-programma “Faits Divers’ van de RTBF. Ze werden beiden door de Criminele Recherche ondervraagd over het geval Schadwald. De politieagenten waren eerder benieuwd naar haar banden met de Werkgroep Morkhoven, dan dat ze geïnteresseerd leken in de verdwijning van het kind. Het verhoor kwam op haar ‘heel intimiderend over en het leek duidelijk de bedoeling om van haar te weten te komen wie haar bronnen waren’, zo verklaarde ze tegenover de krant ‘De Morgen’.

De belagingen via telefoon werden steeds heftiger. Ze ontving doodsbedreigingen van mensen van wie de stemmen door een elektronisch apparaat vervormd klonken. Op een dag, nadat ze op zo’n manier twee keer telefonisch bedreigd was, werd haar zoon door een auto van zijn fiets gereden, waarna de de auto doorreed zonder te stoppen.

Vier maanden nadat Gina Pardaens-Bernaer begonnen was met de Werkgroep Morkhoven samen te werken, belde zij Jan Boeykens op, de voorzitter van die vereniging. Dat was op de avond van 14 novermber 1998. De telefoonverbinding werd dermate gestoord dat ze moeite hadden elkaar te verstaan, maar hij begreep dat ze weer nieuwe doodsbedreigingen had ontvangen. ‘”Met wat ik heb ontdekt, gaat óf Belgie ontploffen, óf ik word vermoord”, zei ze.

In diezelfde nacht, tegen zonsopgang op 15 november, werd zij in het wrak van haar auto aangetroffen. De auto was onder een brug gecrashed. Er werden geen remsporen aangetroffen op de plek van de crash. Daarom is het aannemelijk dat de remmen van de auto onklaar gemaakt waren. De foto van de verongelukte auto maakt verder commentaar overbodig.

België is nooit ontploft. De moord werd op geen enkele manier door de politie onderzocht. Niet lang daarna werd in het bureau van haar advocaat, Arnould, ingebroken, waarbij een paar dossiers gestolen werden.

De leden van de Werkgroep Morkhoven, die Gina Pardaens-Bernaer enorm bewonderden, waren zeer aangeslagen door de moord. Hij had voorkomen kunnen worden als de politie haar plicht had gedaan. De Zandvoort Gedenkdag die wegens de tiende verjaardag van de ontdekking van het netwerk gehouden wordt, zal mede gehouden worden om haar te eren.

Vaarwel, Gina, we zullen je nooit vergeten.

Bron: http://droitfondamental.eu/07-zandvoort-gina_pardaens-bernaer-nl.html

http://pedocriminel.blogspot.be/2013/05/la-fondation-princesse-de-croy.html

http://fondationprincessedecroy.morkhoven.org/07-Zandvoort-Gina_Pardaens-Bernaer-nl.htm