De moord op Manuel Schadwald: Justitie

manuel schadwald 2

Manuel Schadwald 3

Antwerpen, 26 juli 2015

Skynet Klantendienst

Geachte Heer,

Nadat u alle blogs en webpagina’s van onze blogs blokkeerde, vroeg ik u om te kunnen inloggen op mijn skynetblogs om de door u genoemde naam van de magistraat te kunnen verwijderen.

Ik wachtte gedurende verschillende dagen tevergeefs uw antwoord af.

Ik kom pas terug van een vermoeiende rondreis van een week in Nederland waarbij ik ondermeer over de kinderpornozaak Zandvoort, de zaak Schadwald en het blokkeren van onze blogs heb gesproken.

Het eerste wat ik deed toen ik een paar uren geleden terug in Antwerpen arriveerde, was mijn mailbox openen omdat ik nog steeds een antwoord van u verwachtte.

Tot mijn verwondering hebt u 4 dagen geleden, dus juist op het moment dat ik mij in Nederland bevond, mij tenslotte geäntwoord.  In uw bericht staat dat ik ’24 uren de tijd krijg’ om de naam van de magistraat te verwijderen.

Die 24 uren zijn inmiddels gepasseerd.

Ik ga nu iedere dag mijn mailbox openen en ik verzoek u om mij zonder dralen de mogelijkheid te geven om op mijn blogs in te loggen zodat ik de naam van de magistraat onmiddellijk kan verwijderen.

Hou er dus mee op om mij dagenlang op uw antwoord te laten wachten en mij dan plotseling in een mail maar 24 uren de tijd te geven om in te loggen en de genoemde naam te verwijderen.

Uw manier van werken, is trouwens bespottelijk omdat het commentaar met de te verwijderen naam van de magistraat reeds 8 jaar geleden werd gepubliceerd en u intussentijd niets deed met de klacht van de magistraat die zijn naam verwijderd wil zien.

Toevallig bevind de naam van de magistraat zich in een commentaar dat onder een Open Brief aan parlementslid Zoë Genot (Ecolo, Groenen) werd gepubliceerd.

Zoe Genot werd destijds inzake de verdwijning van Manuel Schadwald en de kinderpornozaak Zandvoort door ons gecontacteerd en stelde een parlementaire vraag terzake aan oud-justitieminister Laurette Onkelinx (PS, socialistische partij) die deze vraag toen op een vakkundige wijze ontweek en niets zei over over het onderzoek omdat er geen onderzoek was en hier sprake was van een doofpotoperatie waarbij magistraten zijn betrokken.

Ik schreef u reeds dat uw vreemde manier van handelen en het blokkeren van onze blogs vermoedelijk te maken heeft met de artikels over de verdwijning van en de moord op de Duitse jongen Manuel Schadwald die zopas in Duitse, Nederlandse en Waalse kranten verschenen. Op de blogs werden er tal van artikels over deze zaak gepubliceerd en die mogen vanzelfsprekend niet gelezen worden.

Ik wijs ook nog eens op het feit dat het gezin met 3 minderjarige kinderen van de dochter van Morkhoven-onderzoeker Marcel Vervloesem die de kinderpornozaak Zandvoort destijds onthulde, twee jaar geleden werd geterroriseerd door een bende die door een zekere Victor V. werd geleid. De terreur kwam na een nieuwe klacht tegen Vervloesem waarvoor hij echter door de rechter van het hof van beroep te Antwerpen werd vrijgesproken.

Alhoewel tijdens de maandenlange terreur (nachtelijke telefoons met doodsbedreigingen, brandbommen, een aanslag die per auto werd uitgevoerd,) toen tal van klachten werden ingediend bij de politie van Herentals, gedoogde de justitie van Turnhout die de kinderpornozaak Zandvoort met alle middelen in de doofpot stopte, deze terreur. Wij contacteerden toen oud-premier Elio Di Rupo (PS, socialisten), oud-minister van Binnenlandse zaken Joëlle Milquet (cDH, christen-democraten) en oud-justitieminister Annemie Turtelboom (Open VLD, liberalen) omdat die samen het zogenoemde Veiligheidscontract hadden getekend waarin de ‘Veiligheid van de burger als een  absolute prioriteit van de regering’ werd gesteld. Turtelboom die de Turnhoutse procureur Jan Poels tot kabinetschef had aangesteld, antwoordde toen dat het ‘principe van scheiding der machten haar tussenkomst verhinderde’.

Gedurende de maandenlange terreur versleutelde Skynet zonder enige reden alle skynetblogs en verdwenen alle webpagina’s van onze blogs systematisch van het internet.

Mijn klacht bij de Skynet Klantendienst werd niet gehoord zodat ik tenslotte een klacht indiende bij de Ombudsman Telecommunicatie die mijn klacht tenslotte gegrond achtte.

Mag ik u er ook aan doen herinneren dat RTBF-medewerkster Gina Bernard-Pardaens en Marcel Vervloesem destijds onderzoek voerden naar de verdwijning van Manuel Schadwald en dat Mevrouw Bernard toen regelmatig met de dood werd bedreigd? Mevrouw Bernard kreeg toen problemen met de telefoon- en internetverbindingen van het communicatiebedrijf Belgacom waarvan de Skynet-blogs deel uitmaken.

Belgacom beweerde dat zij geen Zöllertoestel kon installeren om te achterhalen waar de anonieme telefonische doodsbedreigingen vandaan kwamen. Dat was onzin.

Enkele uren voor Gina werd vermoord, contacteerde ik haar inzake een antwoord van oud-justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V, christen-democraten) inzake de maandenlange pesterijen en doodsbedreigingen. We moesten ons gesprek echter wegens een enorm lawaai op onze Belgacom-telefoonlijn dat ook dikwijls te horen was tijdens de akties van onze vereniging, afbreken. Ik probeerde het antwoord van oud-justitieminister De Clerck nog naar Gina te faxen maar zelfs de Belgacom-faxlijn bleek geblokkeerd te zijn.

Ik faxte de brief vervolgens naar Marcel Vervloesem van onze vereniging.

Het is dus duidelijk dat de Belgacom-telefoon en faxlijn enkele uren voor de moord op Gina, bewust werden geblokkeerd.  En ik vind het nog steeds vreemd dat Belgacom geen onderzoek liet voeren naar mijn klachten die ik na de moord op Gina bij Belgacom indiende.

Zoals gezegd, zal ik mijn mailbox nu iedere dag openen. Al wat u moet doen, is zonder mij op een antwoord te laten wachten en mij dan tenslotte te mailen dat u mij 24 of 48 uren de tijd geeft, mij op de blogs te laten inloggen zodat ik de naam van de genoemde magistraat die voorkwam in een gekopieerde lijst over ‘mogelijke fraude’, kan verwijderen. En daarmee is de kous af.

Indien u de voornoemde spelletjes blijft voortzetten, zie ik mij verplicht om opnieuw een klacht bij de Ombudsman in te dienen en de problemen met de Skynet Klantendienst opnieuw aan te klagen, met vermelding van alle problemen die we reeds met Skynet en Belgacom hebben gehad.

In afwachting van uw antwoord, teken ik,

Hoogachtend,

Jan Boeykens

Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

PS. Ik probeerde uw mail zopas te beäntwoorden. Tot mijn verwondering werden, na enkele zinnen, alle letters van mijn toetsenbord verwisseld zodat ik niets meer kon schrijven. We dienden dus een andere computer en internetverbinding te zoeken. Ik ga u eerstdaags ook nog eens contacteren over de problemen die we met onze blog ‘Doofpot Justitie’ hebben gehad. Het is niet normaal dat deze blog na een onozele klacht waartegen we ons niet konden verweren omdat uw diensten met onze argumenten geen rekening wenste te houden, jarenlang werd versleuteld. Gebeurde dat misschien in opdracht van bepaalde magistraten?

Huren in Antwerpen

huren in Antwerpen

Beste X,

Het nieuwe appartement valt best mee.

Wat een verschil met het vorige appartement waarin ik, met de huisbaas erbij, over geen enkele privacy beschikte. Alhoewel het een mooi appartementje  was, kon men de minste scheet horen (alles in hout) en de metalen trap die de eigenaars gebruikten om mij in het voortdurende conflict te provoceren, maakte de situatie onleefbaar. Daarbij kwam nog bij dat de bovenburen goed overeen kwamen met de eigenaars en hetzelfde over mij dachten. Aangenaam wonen met een voortdurende negatieve sfeer om je heen van mensen die met vooroordelen geboren zijn !

De problemen met de gas en elektriciteitsmaatschappij die de  spanningen vanaf het begin deden oplopen, hadden – heb ik zopas in een oude brief van energieleverancier Lampiris gelezen – te maken met het feit dat de vorige huurder, zonder Lampiris te verwittigen, vertrokken was. Maar dat moeten de eigenaars geweten hebben want normaal gezien is er een overname van gas en elektriciteit via een energie-overname-formulier voorzien dat door de vertrekkende huurder en de nieuwe huurder of tussen de eigenaar en de nieuwe huurder moet ondertekend worden.
En mevrouw de huisbazin is ‘coach’ van een 12-koppige sociale vereniging die in huren en werken gespecialiseerd is.
Ik had de gas en elektriciteit vorige week per aangetekende brief laten afsluiten.
Op 28 2 15,  bij de controle van het appartement door de huisbaas en huisbazin en de teruggave van de sleutels, had mevrouw de huisbazin trouwens zo’n overnamedocument bij.  Ik heb dat met haar dan maar getekend omdat zij of de nieuwe huurder anders kosten moet maken voor het opendraaien van de gas en elektriciteitskraan. Eigenlijk een beetje zot van mij na dat klachtje dat de huisbaas enkele weken geleden tegen mij indiende. Dat gebeurde, volgens de huisbazin, ‘op advies van een politieagent’.
Zij verklaarde dat men het klachtje, na de betaling van de laatste maand huur, had ingediend omdat men er ‘niet zeker van was dat ik ongedwongen het appartement zou verlaten’.  De verhuis was echter al voor 22 2 2015 geregeld.
De huisbaas heeft een andere uitleg. Volgens hem heb ik mij schuldig gemaakt aan ‘woonstschennis’ en hij heeft zijn kuisvrouw (die mogelijks in het zwart werkt) daarbij als getuige opgeroepen. Ik denk niet dat zijn kuisvrouw hem dus zal tegenspreken.
Hij kan vanzelfsprekend ook rekenen op de steun van zijn vrouw die op het moment dat ik aanklopte om voor de zoveelste keer te vragen om rekening te houden met die metalen trap die als een soort klankkast in mijn appartement weergalmde, niet thuis was.
Hij voert de getuigenis van zijn kuisvrouw aan als een ‘overtuigend bewijs’.
De man is echter nogal loslippig als hij zich in een driftbui bevindt. ‘Jij hebt me toch ook laten verhoren’, vroeg hij mij alsof dit een voldoende reden is om je huurder die je 590 euro per maand opbracht, nog eens extra na te trappen bij het einde van het huurcontract.
Het gaat hier duidelijk om een wraakaktie.
 
Kort na het sluiten van het huurcontract en ten gevolge van de oplopende spanningen rond Lampiris; de adreswijziging die 2 maanden op zich liet wachten terwijl de wijkagent mij had beloofd om ‘binnen de 2 weken langs te komen’ en het wekenlang op en neer lopen van de kinderen op de metalen trap, contacteerde mijn (ex-)huisbaas onze huur-buurman alwaar ik enkele maanden voordien al voor het huren van een appartement was gaan informeren. Volgens mijn huisbaas had deze man mij ‘weg geselecteerd’ terwijl wij daarentegen een lang en aangenaam gesprek hadden gevoerd op zijn appartement.
Maar mijn ex-huisbaas die me terug buiten wilde, contacteerde niet alleen de huur-buurman maar informeerde bovendien bij de wijkagent die hij goed kent.  De wijkagent beweerde tegenover mijn ex-huisbaas dat de adresverandering ‘zolang geduurd had omdat ik geseind stond’. Ja, toen was het hek natuurlijk van de dam. Het is niet de taak van een wijkagent om een huisbaas die in conflict ligt met een huurder, te informeren over het politie-dossier van zijn huurder. Het is nogal vanzelfsprekend dat, in geval van een conflict, de huisbaas deze informatie zal aanwenden om zijn huurder te criminaliseren en buiten te pesten.
Het nieuws over de seining waarvan ik zelf niks afwist, ging natuurlijk rond als een vuurtje en iederéén vroeg zich af waarom ‘de nieuwe huurder geseind stond’.
Ik heb toen bij de Inspectiedienst (klantendienst) van de politie op de Oudaan te Antwerpen, een klacht ingediend tegen de wijkagent die ik echter niet aan de schandpaal wou nagelen alhoewel hij mij door zijn loslippigheid onherstelbaar heeft geschaad. Tijdens het onderzoek naar mijn klacht waarvan ik niets meer verneem, werd ook mijn huisbaas verhoord…
wordt vervolgd
—————–
Saga: In een saga is er vaak sprake van complotten, intrige en moord. De schrijfstijl is meestal onpersoonlijk, bondig, zonder uitleg. Gebeurtenissen zijn gewoon gebeurtenissen; iedereen legt zich bij het lot neer. Personages worden vaak maar kort geïntroduceerd, Er was eens een man genaamd…, soms gevolgd door een korte biografie met verwantschappen en relaties met andere figuren in de saga. Ze worden getekend door hun handelingen, of af en toe door zinnetjes als Hij was een vreselijke schurk of Hij was een machtig hoofdman. Belangrijke figuren komen ook in andere saga’s voor. De verhoudingen tussen mensen waren ingewikkeld, door vriendschap, bloedverwantschap, huwelijk, en woonplaats. Vaak moeten er (soms ten nadele van de held) vijanden worden verslagen. Het leven is kort, onzeker, en iemands waarde ligt in zijn eer in gevechten.

Jacqueline de Croÿ: ‘De moord op Gina Pardaens-Bernaer’

Gina Pardaens-Bernaer vermoord

† Novembre,15 – 1998 †

Gina Pardaens-Bernaer, een sociaal werkster, was in juli 1998 bij de Werkgroep Morkhoven gekomen, in de tijd dat Morkhoven het Zandvoort-netwerk ontdekte. Ze had onderzoek gedaan naar het dossier-Schadwald, zogenoemd naar de jongen die 11 jaar daarvóor op 11-jarige leeftijd in Duitsland verdwenen was.. Het onderzoek naar die zaak had de Werkgroep Morkhoven op het spoor van de Zandvoort-zaak gebracht. Via de stiefvader van het kind, Rainer Wolf, kwam Gina al gauw op het spoor van de betrokkenheid van de Duitse geheime dienst bij de verdwijning van de kleine Schadwald.

Op datzelfde moment begon ze problemen te krijgen met haar telefoon, fax en internet-verbinding. Ze werd regelmatig gebeld door iemand die na een lange stilte de verbinding weer verbrak. Belgacom, die het monopolie bezat wat betreft telefonie in België, was niet in staat de oorzaak van de telefoon-problemen en de anonieme telefoontjes te ontdekken. Het zei dat hun onderzoek had uitgewezen dat er een tweede lijn op haar telefoon aangesloten was, terwijl zij die tweede lijn nooit had aangevraagd, en dat er ‘een draadje los was’.

Het was Gina Pardaens-Bernaer die een copie had gemaakt van een van de Zandvoort CD’s en die naar de organisatie ‘CIDE” had gestuurd, die hem op zijn beurt weer aan Interpol deed toekomen. Ze had een ‘snuff-movie’ ontdekt waarin de verkrachting en de moord op een klein meisje te zien waren en waarop ze een vroegere compagnon van Michel Nihoul ontdekt had, de man die wegens de Dutroux-zaak bekend is geworden. Op een dag hielden een paar mannen haar staande terwijl ze op reis was met de trein, waarbij ze haar toevoegden dat ze met haar onderzoek moest ophouden. Vanaf dat moment reisde ze voortaan per auto, maar al snel merkte ze dat ze gevolgd werd. Ze noteerde de nummerplaten van de auto’s die haar volgden, een ervan was een grijze Mercedes waarvan later zou blijken dat hij het eigendom was van de ex-chauffeur van de Dolo-bar, het hoofdkwartier van Michel Nihoul in Brussel, waar hij al de politie-agenten placht te ontmoeten van wie de onderzoeken naar kindermisbruik-netwerken ‘mislukt’ waren.

Ze had met José Desart samengewerkt aan het televisie-programma “Faits Divers’ van de RTBF. Ze werden beiden door de Criminele Recherche ondervraagd over het geval Schadwald. De politieagenten waren eerder benieuwd naar haar banden met de Werkgroep Morkhoven, dan dat ze geïnteresseerd leken in de verdwijning van het kind. Het verhoor kwam op haar ‘heel intimiderend over en het leek duidelijk de bedoeling om van haar te weten te komen wie haar bronnen waren’, zo verklaarde ze tegenover de krant ‘De Morgen’.

De belagingen via telefoon werden steeds heftiger. Ze ontving doodsbedreigingen van mensen van wie de stemmen door een elektronisch apparaat vervormd klonken. Op een dag, nadat ze op zo’n manier twee keer telefonisch bedreigd was, werd haar zoon door een auto van zijn fiets gereden, waarna de de auto doorreed zonder te stoppen.

Vier maanden nadat Gina Pardaens-Bernaer begonnen was met de Werkgroep Morkhoven samen te werken, belde zij Jan Boeykens op, de voorzitter van die vereniging. Dat was op de avond van 14 novermber 1998. De telefoonverbinding werd dermate gestoord dat ze moeite hadden elkaar te verstaan, maar hij begreep dat ze weer nieuwe doodsbedreigingen had ontvangen. ‘”Met wat ik heb ontdekt, gaat óf Belgie ontploffen, óf ik word vermoord”, zei ze.

In diezelfde nacht, tegen zonsopgang op 15 november, werd zij in het wrak van haar auto aangetroffen. De auto was onder een brug gecrashed. Er werden geen remsporen aangetroffen op de plek van de crash. Daarom is het aannemelijk dat de remmen van de auto onklaar gemaakt waren. De foto van de verongelukte auto maakt verder commentaar overbodig.

België is nooit ontploft. De moord werd op geen enkele manier door de politie onderzocht. Niet lang daarna werd in het bureau van haar advocaat, Arnould, ingebroken, waarbij een paar dossiers gestolen werden.

De leden van de Werkgroep Morkhoven, die Gina Pardaens-Bernaer enorm bewonderden, waren zeer aangeslagen door de moord. Hij had voorkomen kunnen worden als de politie haar plicht had gedaan. De Zandvoort Gedenkdag die wegens de tiende verjaardag van de ontdekking van het netwerk gehouden wordt, zal mede gehouden worden om haar te eren.

Vaarwel, Gina, we zullen je nooit vergeten.

Bron: http://droitfondamental.eu/07-zandvoort-gina_pardaens-bernaer-nl.html

http://pedocriminel.blogspot.be/2013/05/la-fondation-princesse-de-croy.html

http://fondationprincessedecroy.morkhoven.org/07-Zandvoort-Gina_Pardaens-Bernaer-nl.htm